تعميرونگهداري

سنسور اکسیژن ساینا کجا قرار دارد؟

سنسور اکسیژن ساینا کجا قرار دارد؟، سنسور اکسیژن یکی از حیاتی‌ترین اجزای سیستم مدیریت موتور در خودروهای انژکتوری مدرن مانند ساینا است که نقش کلیدی در بهینه‌سازی احتراق، کاهش مصرف سوخت و کنترل آلایندگی ایفا می‌کند. این سنسور کوچک که گاهی به نام سنسور O2 یا سنسور لامبدا شناخته می‌شود، میزان اکسیژن باقی‌مانده در گازهای خروجی اگزوز را اندازه‌گیری کرده و اطلاعات دقیق را به واحد کنترل الکترونیکی (ECU) ارسال می‌نماید.

ECU با دریافت این داده‌ها، نسبت هوا به سوخت را به طور لحظه‌ای تنظیم می‌کند تا موتور همیشه در شرایط ایده‌آل (نسبت استوکیومتری نزدیک به ۱۴.۷:۱) کار کند. در خودرو ساینا که بر پایه موتور M15GSI سایپا ساخته شده، وجود سنسور اکسیژن نه تنها به عملکرد نرم و اقتصادی موتور کمک می‌کند، بلکه از آسیب به قطعات گران‌قیمتی مانند کاتالیزور جلوگیری می‌نماید و خودرو را با استانداردهای آلایندگی یورو۴ یا بالاتر همخوان نگه می‌دارد.

این مقاله به بررسی دقیق محل قرارگیری سنسورها در ساینا، نحوه عملکرد آن‌ها، علائم خرابی و نکات مهم مرتبط می‌پردازد تا مالکان بتوانند مشکلات را زودتر شناسایی کرده و از تعمیرات پرهزینه پیشگیری نمایند. درک کامل این قطعه نه تنها به افزایش عمر مفید خودرو کمک می‌کند، بلکه رانندگی ایمن‌تر و اقتصادی‌تری را تضمین می‌نماید.

سنسور اکسیژن ساینا کجا قرار دارد؟

در خودرو ساینا (و همچنین مدل‌های مشابه مانند تیبا، کوییک و پراید یورو ۴ تولید سایپا)، معمولاً دو سنسور اکسیژن وجود دارد که به ترتیب به نام‌های سنسور اکسیژن بالا (upper یا upstream) و سنسور اکسیژن پایین (lower یا downstream) شناخته می‌شوند. این سنسورها نقش کلیدی در کنترل میزان سوخت‌رسانی، کاهش آلایندگی و بهینه‌سازی عملکرد موتور دارند. سنسور بالا اطلاعات اصلی را برای تنظیم مخلوط سوخت و هوا به ایسیو (ECU) ارسال می‌کند، در حالی که سنسور پایین عملکرد کاتالیزور (مبدل کاتالیستی) را بررسی می‌کند.

محل دقیق سنسور اکسیژن در ساینا

محل قرارگیری سنسورها در اکثر محصولات سایپا (از جمله ساینا) تقریباً یکسان است و تفاوت چشمگیری با تیبا یا کوییک ندارد.

  • سنسور اکسیژن بالا (سنسور اصلی یا upstream): این سنسور روی منیفولد خروجی اگزوز (نزدیک سرسیلندر و پایین رادیاتور سمت راننده) نصب شده است. برای دسترسی به آن باید از سمت موتورخانه اقدام کنید. معمولاً با یک سوکت مشکی ۴ پین مشخص می‌شود و در مسیر خروج گازهای داغ موتور قرار دارد.
  • سنسور اکسیژن پایین (سنسور دوم یا downstream): این سنسور بعد از کاتالیزور (مبدل کاتالیستی) و در مسیر لوله اگزوز زیر خودرو قرار می‌گیرد. برای دسترسی به آن معمولاً باید خودرو را روی جک یا چاله تعمیرگاهی برده و از زیر ماشین به لوله اگزوز نگاه کنید.

مراحل دسترسی و تعویض سنسور اکسیژن بالا در ساینا (رایج‌ترین مورد تعویض)

برای دسترسی به سنسور اکسیژن بالایی که بیشترین مشکلات (مانند روشن شدن چراغ چک، افزایش مصرف سوخت یا کپ زدن موتور) را ایجاد می‌کند، مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. آماده‌سازی ابزار: آچار ۱۰، پیچ‌گوشتی دوسو یا چهارسو، آچار مخصوص سنسور اکسیژن (معمولاً بکس شیاردار سایز ۲۲ با رابط بلند)، دستکش نسوز و عینک ایمنی.
  2. باز کردن لوله هوا (هوزینگ هوا): با آچار ۱۰ و پیچ‌گوشتی، بست لوله هوا را شل کنید و مهره وسط آن را باز نمایید تا لوله کاملاً جدا شود.
  3. خارج کردن لوله هوا: لوله را به طور کامل از محل خود خارج کنید تا فضای کار باز شود.
  4. نمایان شدن سنسور: حالا سنسور اکسیژن روی منیفولد خروجی کاملاً قابل مشاهده است. سوکت مشکی آن را جدا کنید (با فشار دادن زبانه پلاستیکی).
  5. باز کردن درپوش فلزی منیفولد (در صورت نیاز): اگر فضای کافی برای آچار مخصوص سنسور وجود ندارد، مهره‌های درپوش فلزی منیفولد را با آچار ۱۰ باز کنید تا دسترسی بهتر شود.
  6. باز کردن سنسور: با آچار شیاردار ۲۲ سنسور را خلاف جهت عقربه‌های ساعت بچرخانید و خارج کنید.
  7. نصب سنسور جدید: سنسور نو را (ترجیحاً برند زیمنس یا بوش اصلی) نصب کنید، سوکت را متصل نمایید و همه قطعات را به ترتیب معکوس ببندید.
  8. پاک کردن خطا: پس از تعویض، با دستگاه دیاگ خطای سنسور را پاک کنید تا چراغ چک خاموش شود.

نکات مهم در مورد سنسور اکسیژن ساینا

  • علائم خرابی سنسور بالا: افزایش مصرف سوخت (تا ۲۰-۳۰ درصد)، کپ زدن در دور پایین، لرزش موتور، دود سیاه اگزوز، روشن شدن چراغ چک با کدهایی مانند P0130، P0131 یا P0135.
  • علائم خرابی سنسور پایین: معمولاً فقط چراغ چک روشن می‌شود (کد P0420 مربوط به کاتالیزور) و عملکرد موتور تغییر زیادی نمی‌کند، اما استاندارد آلایندگی خودرو رد می‌شود.
  • تعویض سنسور پایین: نیاز به رفتن زیر خودرو دارد و معمولاً با آچار ۲۴ باز می‌شود. در برخی موارد مالکان برای حذف خطای سنسور پایین، از ریمپ ایسیو استفاده می‌کنند (هرچند توصیه نمی‌شود زیرا ممکن است مشکلات قانونی یا فنی ایجاد کند).
  • قیمت تقریبی: سنسور بالا (زیمنس یا اصلی سایپا) حدود ۱.۵ تا ۲.۵ میلیون تومان (بسته به برند و تاریخ ۱۴۰۴-۱۴۰۵)، سنسور پایین کمی ارزان‌تر.
  • عمر مفید: معمولاً ۸۰,۰۰۰ تا ۱۲۰,۰۰۰ کیلومتر، اما در ایران به دلیل کیفیت سوخت پایین‌تر، گاهی زودتر خراب می‌شود.
  • توصیه: همیشه از سنسور اصلی سایپا یدک یا برندهای معتبر (زیمنس، بوش) استفاده کنید. سنسورهای تقلبی ارزان اغلب پس از چند ماه دوباره خطا می‌دهند.

نحوه عملکرد سنسور اکسیژن در خودرو ساینا

سنسور اکسیژن یکی از اجزای کلیدی در سیستم مدیریت موتور خودروهای انژکتوری مانند ساینا است که مستقیماً بر کیفیت احتراق، مصرف سوخت و سطح آلایندگی تأثیر می‌گذارد. این سنسور که به نام سنسور O2 یا سنسور لامبدا نیز شناخته می‌شود، میزان اکسیژن باقی‌مانده در گازهای خروجی اگزوز را اندازه‌گیری می‌کند.

در خودرو ساینا که از موتور M15GSI استفاده می‌کند، این سیستم به گونه‌ای طراحی شده که نسبت ایده‌آل هوا به سوخت (معروف به نسبت استوکیومتری یا لامبدا ۱) یعنی حدود ۱۴.۷ قسمت هوا به ۱ قسمت بنزین حفظ شود. هرگونه انحراف از این نسبت باعث ناکارآمدی احتراق می‌گردد و سنسور اکسیژن دقیقاً همین انحراف را تشخیص می‌دهد.

عملکرد سنسور اکسیژن بر پایه یک واکنش شیمیایی الکتروشیمیایی استوار است. داخل سنسور یک عنصر سرامیکی از جنس زیرکونیا قرار دارد که در دمای بالا (بالای ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد) رسانای یون اکسیژن می‌شود. وقتی گازهای اگزوز از اطراف نوک سنسور عبور می‌کنند، تفاوت غلظت اکسیژن بین هوای بیرون (که تقریباً ۲۱ درصد اکسیژن دارد) و گازهای خروجی اگزوز باعث ایجاد ولتاژ الکتریکی می‌شود.

این ولتاژ بین ۰.۱ تا ۰.۹ ولت نوسان می‌کند. در شرایط احتراق کامل و ایده‌آل، ولتاژ حدود ۰.۴۵ ولت ثابت می‌ماند، اما در عمل این ولتاژ به طور مداوم بین حالت فقیر (کم‌بنزین، ولتاژ پایین) و غنی (پر‌بنزین، ولتاژ بالا) نوسان دارد. ایسیو (ECU) این نوسانات را دریافت کرده و در کسری از ثانیه دستور تنظیم میزان پاشش سوخت توسط انژکتورها را صادر می‌کند.

در خودرو ساینا معمولاً دو سنسور اکسیژن وجود دارد که عملکرد متفاوتی دارند. سنسور اکسیژن بالا (upstream یا اصلی) قبل از کاتالیزور و روی منیفولد خروجی نصب شده است. این سنسور اطلاعات اصلی را برای تنظیم لحظه‌ای نسبت سوخت و هوا فراهم می‌کند.

اگر مخلوط غنی باشد (اکسیژن کم)، ایسیو سوخت را کاهش می‌دهد و اگر فقیر باشد (اکسیژن زیاد)، سوخت بیشتری تزریق می‌کند. این تنظیم مداوم باعث می‌شود موتور همیشه در شرایط بهینه کار کند، شتاب‌گیری نرم‌تر شود و مصرف سوخت به حداقل برسد. بدون عملکرد صحیح این سنسور، ایسیو به حالت پیش‌فرض (open loop) برمی‌گردد که در آن سوخت بیشتری تزریق می‌شود تا از آسیب موتور جلوگیری کند، اما این حالت مصرف سوخت را به شدت افزایش می‌دهد و آلایندگی را بالا می‌برد.

سنسور اکسیژن پایین (downstream یا دوم) بعد از کاتالیزور قرار دارد و نقش نظارتی دارد. کاتالیزور گازهای سمی مانند مونوکسید کربن، هیدروکربن‌های نسوخته و اکسیدهای نیتروژن را به گازهای بی‌ضرر تبدیل می‌کند. سنسور پایین با مقایسه میزان اکسیژن قبل و بعد از کاتالیزور، کارایی کاتالیزور را ارزیابی می‌کند. در شرایط نرمال، نوسان ولتاژ سنسور پایین بسیار کمتر و آرام‌تر از سنسور بالا است، زیرا کاتالیزور نوسانات را صاف می‌کند. اگر سنسور پایین نوسان مشابه سنسور بالا نشان دهد، ایسیو تشخیص می‌دهد که کاتالیزور کارایی خود را از دست داده و کد خطای مربوطه (معمولاً P0420) را ثبت می‌کند.

در مدل‌های ساینا، سنسورها از نوع Heated Oxygen Sensor (HO2S) هستند که دارای المنت گرمایشی داخلی می‌باشند. این المنت باعث می‌شود سنسور حتی در دماهای پایین موتور (مانند استارت سرد) سریع به دمای کاری برسد و اطلاعات دقیق ارسال کند.

بدون این گرمایش، سنسور در ابتدای روشن کردن موتور کار نمی‌کند و ایسیو مجبور به استفاده از نقشه‌های پیش‌فرض می‌شود که باز هم به ضرر مصرف سوخت و عملکرد است. نوسان ولتاژ سنسور در خودرو ساینا معمولاً با فرکانس مشخصی رخ می‌دهد و ایسیو این فرکانس را برای تشخیص سلامت سنسور بررسی می‌کند. اگر فرکانس خیلی کند یا خیلی سریع شود، یا ولتاژ خارج از محدوده باشد، خطا ثبت می‌گردد.

علائم خرابی سنسور اکسیژن در خودرو ساینا

خرابی سنسور اکسیژن در خودرو ساینا معمولاً به صورت تدریجی ظاهر می‌شود و اگر زود تشخیص داده نشود، می‌تواند به مشکلات گسترده‌تری در موتور و سیستم اگزوز منجر گردد. یکی از بارزترین نشانه‌ها روشن شدن چراغ چک موتور (Check Engine Light) روی صفحه کیلومتر است.

ایسیو وقتی سیگنال سنسور را غیرعادی تشخیص می‌دهد، کد خطای مربوطه را در حافظه خود ذخیره می‌کند و چراغ چک را روشن می‌نماید. کدهای رایج شامل P0130 (مشکل مدار سنسور بالا)، P0131 (ولتاژ پایین سنسور بالا)، P0135 (مشکل هیتر سنسور بالا)، P0420 (کارایی پایین کاتالیزور مرتبط با سنسور پایین) و موارد مشابه هستند. این چراغ اغلب بدون علائم واضح دیگر روشن می‌شود، اما نادیده گرفتن آن می‌تواند به افزایش آلایندگی و آسیب کاتالیزور بیانجامد.

افزایش قابل توجه مصرف سوخت یکی دیگر از علائم شایع است. وقتی سنسور اکسیژن بالا اطلاعات نادرست ارسال کند، ایسیو نمی‌تواند نسبت سوخت و هوا را به درستی تنظیم نماید. در نتیجه، برای جلوگیری از آسیب موتور، سوخت بیشتری تزریق می‌شود که منجر به مصرف بنزین بالاتر (گاهی تا ۲۰-۳۰ درصد بیشتر) می‌گردد. رانندگان اغلب متوجه می‌شوند که مسافت پیموده شده با یک باک سوخت به طور محسوسی کاهش یافته است. این مشکل در رانندگی شهری که موتور بیشتر در دور پایین کار می‌کند، برجسته‌تر است.

کاهش عملکرد موتور و مشکلات شتاب‌گیری نیز از نشانه‌های مهم به شمار می‌رود. موتور ممکن است کپ بزند، در دور پایین لرزش داشته باشد یا هنگام فشار دادن پدال گاز، تأخیر در پاسخگویی نشان دهد. احتراق ناقص باعث می‌شود قدرت موتور افت کند و خودرو احساس تنبلی کند. در موارد شدید، ریپ زدن (ریپل) در دور درجا یا حتی خاموش شدن ناگهانی موتور رخ می‌دهد. این علائم به دلیل عدم تنظیم دقیق پاشش سوخت توسط ایسیو ایجاد می‌شوند.

خروج دود سیاه یا بوی نامطبوع از اگزوز نشانه دیگری از خرابی است. دود سیاه معمولاً به معنای مخلوط غنی (بیش از حد بنزین) است که سنسور نتوانسته آن را تشخیص دهد. بوی تخم مرغ گندیده یا گوگرد نیز گاهی احساس می‌شود که نشان‌دهنده احتراق ناقص و تجمع هیدروکربن‌های نسوخته است. این دود نه تنها آلایندگی را افزایش می‌دهد، بلکه می‌تواند به کاتالیزور آسیب برساند و آن را مسدود کند.

بالا رفتن غیرعادی دمای موتور یا جوش آوردن گاه‌به‌گاه نیز گزارش شده است. وقتی نسبت سوخت به هوا به هم می‌خورد، احتراق ناکارآمد باعث تولید حرارت اضافی می‌شود. این مشکل در ترافیک سنگین یا روزهای گرم بیشتر نمایان است و اگر ادامه یابد، به واشر سرسیلندر یا سایر قطعات آسیب می‌رساند.

در مورد سنسور پایین، علائم معمولاً محدود به روشن شدن چراغ چک با کد P0420 است و تأثیر مستقیم کمتری روی عملکرد روزانه دارد، اما نشان‌دهنده مشکل در کاتالیزور یا سنسور است. اگر سنسور پایین خراب باشد، خودرو در تست آلایندگی رد می‌شود حتی اگر موتور ظاهراً خوب کار کند.

پرسش‌های متداول درباره سنسور اکسیژن ساینا

  • سنسور اکسیژن در ساینا کجا قرار دارد؟

در ساینا دو سنسور وجود دارد؛ سنسور بالا (اصلی) روی منیفولد خروجی اگزوز نزدیک سرسیلندر و پایین رادیاتور سمت راننده نصب شده و سنسور پایین بعد از کاتالیزور در مسیر لوله اگزوز زیر خودرو قرار دارد.

  • آیا خودرو ساینا همیشه دو سنسور اکسیژن دارد؟

بله، مدل‌های یورو۴ و بالاتر ساینا معمولاً دو سنسور دارند؛ یکی برای تنظیم سوخت و دیگری برای نظارت بر کاتالیزور.

  • علائم اصلی خرابی سنسور اکسیژن چیست؟

روشن شدن چراغ چک موتور، افزایش مصرف سوخت، لرزش یا ریپ زدن در دور پایین، کاهش شتاب، خروج دود سیاه و بوی نامطبوع از اگزوز از مهم‌ترین نشانه‌ها هستند.

  • چگونه بفهمیم سنسور اکسیژن خراب شده است؟

با اتصال دستگاه دیاگ و بررسی کدهای خطا مانند P0130، P0135 یا P0420 و همچنین مشاهده نوسان ولتاژ سنسور در داده‌های زنده می‌توان خرابی را تأیید کرد.

ممنون که تا پایان مقاله “سنسور اکسیژن ساینا کجا قرار دارد؟” با ما همراه بودید.

 

بیشتر بخوانید:

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا